• Post category:Άρθρα
  • Reading time:1 mins read

Φίλοι, γνωστοί, συγγενείς σε περιτριγυρίζουν και ζητούν, συνάδελφοι στη δουλειά σε συγχαίρουν, πολιτικοί έτοιμοι για το έδρανο της εξουσίας με την εμπιστοσύνη σου, επίδοξοι σύντροφοι σε αγαπούν, συνεργάτες πάσης φύσεως σε πλησιάζουν, κορμάρες που ψάχνουν για ακόλουθους, όλοι με κάποιο σκοπό, με στόχο το σκότος ή το φως.

Μέσα λοιπόν από τις επαφές κάθε είδους, είναι απόλαυση να ξεσκεπάζεις κάποιου το αληθινό του πρόσωπο και μάλιστα χωρίς να ασχολείσαι μαζί του, ακόμα και όταν δεν τον ξέρεις προσωπικά! Να γράφεις για χαμόγελα και να καταλαβαίνει ότι είναι αγέλαστος, να μιλάς για αγάπη και να σιχαίνεται το μίσος του, να φιλάς το σύντροφό σου και να θυμάται την άσχημη συμπεριφορά του!

Τι όμορφα που είναι όταν εκθέτεις τη μουντή πλευρά που κατακυριεύει τον πλαστικό κόσμο του ανθρώπου, την αηδία που ξερνιέται καθημερινά μέσω της ψευτο-επικαιρότητας και της άθλιας πολιτικής ζωής. Γιατί εσύ αποφάσισες να δημιουργείς και όχι να συμπορεύεσαι με ανθρωπάκια που σου λένε τι είναι σωστό και τι λάθος!

Χωρίς αλαλαγμούς και επιδείξεις, να εκχυλίζεις αξιοπρέπεια και όσοι προσπαθούν να σε μειώσουν ή να σε χαλκέψουν να παθαίνουν πανωλεθρία εντιμότητας και αγάπης, ενώ εσύ παραμένεις πιστός και ακλόνητος στις αρχές σου, όχι όμως και ένα αγαθό κορόιδο!!!

Απαράμιλλη η ευτυχία που διοχετεύεται στην πλάση από εσένα, όταν βρίσκεις δύναμη να επιπλέεις στο βούρκο της κοινωνίας που σε προωθεί είτε για κακομοίρη γεμάτο προβλήματα, είτε ζητιάνο του βίου σου, είτε να συζητάς για υποχρεώσεις, φόρους, εμβόλια, φασίστες και αναρχικούς. Διότι η δική σου ενέργεια είναι ανέγγιχτη και αναλλοίωτη στο βάθος του χρόνου για να την ξοδεύεις εκεί που φυσάει ο άνεμος.

Όταν δεν έχουν χρώματα τα μάτια, αλλά βλέπουν όλα τα χρώματα τα μάτια σου, διώχνεις το γκρίζο της μιζέριας και της καταστροφολογίας. Ανακαλύπτεις και αποκαλύπτεις ανθρώπους εγκλωβισμένους στην κακία που προσπαθούν να σε παρασύρουν στο δικό τους «γκρεμό», για να ικανοποιήσουν το κενό που τους κατακλύζει η αποστροφή -πρωτίστως- για τον εαυτό τους και μετά για εσένα. Τι δεν τηλε-καταλαβαίνεις;

Όταν μπορείς και διακρίνεις αυτό που ήδη υπάρχει· τη ζωντάνια, τη χαρά, την καλοσύνη, σαν την ανεμελιά του πετάγματος μιας πεταλούδας, το κάλεσμα του φίλου σου να βγείτε για μια βόλτα, την ασταμάτητη προσπάθεια ενός μικρού παιδιού να παίξετε, να γελάσετε και να τρέξετε μέχρι τελικής εξάντλησης, τότε ο κακόβουλος και υστερόβουλος απομακρύνεται, δεν αντέχει, τρελαίνεται, θυμώνει, ματαιοπονεί. Και στους αδιάβλητους συνανθρώπους σου χαρίζεις το πολύτιμο μέταλλο της ψυχής σου, να τρέφονται και να ανταλλάσετε μηνύματα πνεύματος, συνείδησης και δύναμης ζωής!

Έτσι παρουσιάζεται μια ευκαιρία μέσω της φωτισμένης προσωπικότητάς σου που έρχεται ως φυσικό επακόλουθο: αν κάποιος έχει ηθικές πηγές και καταφέρει να τις αξιοποιήσει, δύναται να ξεκινήσει να χτίζει πάνω τους, να αποβάλλει το φθόνο και τη μνησικακία, να νιώσει τι σημαίνει να είσαι αγνός. Διότι κανένας άνθρωπος δεν γεννήθηκε αδίστακτος, πονηρός ή δολοφόνος. Όλοι ξεκινήσαμε γυμνοί και καλοί.


Το lifonomy στο facebook

Αφήστε μια απάντηση